Wederom een film die ik enorm overschat vind.
Ik wou deze film zooo graag fenomenaal vinden, maar (net als bij Gladiator) had ik het gevoel dat ik deze film al eerder had gezien.
Ik zag tijdens de film zoveel gelijkenissen met scènes uit The Longest Day, Full Metal Jacket, Platoon, Apocalypse Now en A Bridge Too Far dat ik niet begrijp waarom iedereen deze film zo geniaal vindt.
Toegegeven de openingscène is enorm krachtig en ik was klaar voor het rauwe WO II-film, maar nadat de adrenaline van het begin weg was vond ik het moeilijk om écht mee te voelen met de personages.
Hierdoor vond ik het hoofddeel van de film (het vinden van Ryan) niet zo interessant en in plaats van me in de plaats van de personages te stellen begon ik te kijken hoe lang de film nog duurde.
Het einde is ook weer indrukwekkend, maar door het trage midden van de film was mijn interesse in de film bijna weg en kon het mij bijna niet meer schelen of ze allemaal zouden sterven of niet.
Al bij al had deze film een goed begin en een goed einde, maar door het zwakke midden van de film krijgt Saving Private Ryan een 7 van mij
Trust me, I'm a psycopath! (Jekyll)