Die bandenverzamelaar, juist, je snapt 'em. Dát verhaal vind ik zo vreemd, nog altijd. Die Menno Roozen (?) had een mega-popcollectie (ÉCHT groot, ik geloof ook best de missende Hendrix-masterbanden die destijds gewoon door een fan gejat waren), én de mastertapes van de professor. Aad bracht het in het nieuws (Maargoed, we weten hoe Aad tegenwoordig zijn materiaal 'terugvraagt' :')) en tóen wilde Roozen een groot bedrag ervoor vangen. Aad regelde het via justitie en die kende het natuurlijk aan Aad toe... Maar toen was een deel van die banden al verkocht voor een slagroomtaartje, inderdaad. :')
Mijn vraag dan vooral: Hóe kwam hij aan die banden in the first place, and secondly; Why aan Aad een hoog bedrag vragen (terwijl het alsnog zijn eigen beelden zijn) en dan uiteindelijk verkopen aan de eerste de beste voor een slagroomtaartje...