Als je het hebt over retro, heb ik het over Willem Ruis, de showmaster van de jaren '70 en '80.
Met zijn zang, dans en gedreven spelpresentatie hield hij het publiek in zijn greep. Eind jaren '70 werd hij nog de 'kissmaster' genoemd, hij was de eerste presentator die kandidaten zomaar kustte. Als er iemand was die een wereldster in zijn show kon krijgen, was hij het wel. En hij deed er ook doodleuk een duet mee. Gina LoloBrigida, Tina Turner, Julien Clerc... Met ieder van hen zong hij ooit wel een liedje.
In 1985 was hij het die met een gigantische circustent (De grootste van Europa, met alle lampen en dergelijke de grootste ter wereld) door het land ging en iedere week live 'De Sterrenshow' presenteerde. Ook hier zat weer veel zang en dans in en het grootse finalespel, De Trap, met daarin het beruchte spiraalspel. Alles moest groots. Nooit minimaal maar alles tot het maximale benutten. Hij gaf nauwelijks tot nooit interviews, hij heeft in een belabberd slechte film gespeeld en foeterde ooit publiek uit om paniekerige kandidaten te helpen... Maar toch vind ik hem iets hebben, iets speciaals. Ik weet niet waarom, maar ik ben geinteresseerd in zijn manier van presenteren, dat fenomenale. Carlo Boszhard probeert nu tegenwoordig hetzelfde, maar ik weet het niet. Hij deed het gewoon allemaal destijds. Hij kon totaal niet zingen, maar toch probeerde hij het iedere show weer. Allemaal ver voor mijn tijd, maar DVD's en internet doen wonderen.
http://www.youtube.com/watch?v=01F-4VtYtAk