Alle activiteit

Systeemdisk is inderdaad het verkeerde woord. Het zijn gewoon een setje routines die vanaf de floppy in het RAM geheugen geladen worden. Bij CP/M is dit overigens ook zo. Wat zou een goede naam zijn? Op het archief worden het "systeemtracks" genoemd.

Ik heb uiteindelijk een ontwerp gemaakt met maar 2 chips: een ATF1502 (CPLD) en een 128 KiB ram chipje. In die CPLD weet ik alle logica af te vangen (niet alleen van de 82S123, maar ook van de andere chips). De broncode voor de CPLD staat hier: https://github.com/ifilot/p2000m-cpm-coboard/blob/master/cupl/p2000m-cpm-coboard.pld Tot nu toe werkt alles stabiel, maar dit is iets wat ik goed moet stresstesten.

Even een nieuwsgierig aagje spelen: hoe heb je de adresdecodering uiteindelijk uitgevoerd, toch met MRQ\ om 1 gate voor de RAM (CS\ = MRQ\ OR RAMS3\) uit te sparen? Bij zo'n opzet moet die flashROM snel genoeg reageren bij 't overschakelen op een ander adres (tijdens de actieve MRQ\, uitkomend bij eenzelfde byte, en dan terug) om niet stoorpulsen op de uitgangen=selectlijnen te geven waarvan de geadresseerden last kunnen hebben. Vandaar dat ik zo mijn bedenkingen had over die aanpak maar blijkbaar is 't hoe dan ook in orde (?) tot zo ver.

Voor Basic bestaat geen "systeemdisk", je hoeft de flop waarmee je opstart niet in een drive te laten zitten. Je zet simpelweg JWS op elke flop die je voor Basic gebruikt en klaar ben je.

Ik heb me even moeten verdiepen hoe JWS precies werkt, maar ik denk dat dat wel moet kunnen. De JWS-ROM verschilt maar op 133 bytes van de gewone BASIC-ROM. Het eigenlijke DOS staat op de systeemdisk; de ROM-aanpassing zorgt vooral ervoor dat deze routines worden uitgevoerd. Bij het normale opstarten leest de monitor-ROM 8 KiB van vaste sectoren op de floppy naar RAM op &HE000–&HFFFF. Die 8 KiB bevat aanvankelijk: 4 KiB DOS: de schijfcommando’s, het bestandssysteem en de aansturing van de floppycontroller. 2 KiB initialisatie: code die JWS aan BASIC koppelt en het benodigde geheugen reserveert. 2 KiB directorygegevens: de inhoudsopgave van één kant van de floppy. Na de initialisatie wordt die tijdelijke opstartcode overschreven door directorygegevens. Uiteindelijk gebruikt JWS dus 4 KiB voor DOS en 4 KiB voor twee directorybuffers. Daarom neemt het vrije BASIC-geheugen in JWS ook met +/- 8 KiB af t.o.v. de gewone BASIC. Diezelfde systeemcode kunnen we ook uit de SD-cartridge laden. De bestaande cartridge gebruikt eenzelfde routine al om zijn launcher naar RAM te kopiëren en er is voldoende ruimte op de ROM beschikbaar. Voor dat kopiëren is de SD-kaart zelf niet nodig. In het verlengde hiervan zou het ook mogelijk moeten zijn om in plaats van de floppy drive of het casettedeck de SD kaart te gebruiken om bestanden op te slaan. @Patrick1977 Maar ik vroeg me af: als je een werkende floppy drive hebt en je start JWS op via de SD-cartridge i.p.v. via de systeemfloppy; wat "win" je dan? Uiteindelijk ga je toch die floppy-interface gebruiken?

Inderdaad . Of eigenlijk zal ik maar zeggen een soort van originele Philips cart met daarin JWS dos. Dat em vanuit de Cart JWS opstart en dat je daarna wel gewoon drives kunt gebruiken .

Zonder een boot floppy bedoel je dan?

Is dit ook mogelijk dat je de JWS besturing ooit vanuit een Cartridge kunt starten en vanuit daar ook de diskdrives dan aan kunt sturen als de JWS eenmaal is opgestart ?

Voor wie er mee wilt spelen: ik heb nu ook een emulator voor de P2000M gebouwd. Naast de CP/M variant van Philips voor de P2000M kun je ook de variant die ik ontwikkeld heb voor de SD-cartridge ermee uitproberen.

Het is niet zozeer dat je het attribuutgeheugen nodig hebt, maar meer dat CP/M (en vooral de software geschreven voor CP/M) aanneemt dat je 80-koloms video hebt. Dus als je een 80-koloms uitbreiding op je T hebt, dan zou het ook (met een zeer kleine aanpassing) moeten werken.

Kan het ook op de T @Bertus, de M is natuurlijk een "obscure glitch in het ruimte-tijd continuum". Dan zou het breder bruikbaar zijn. Daarnaast is het moederbord van de T zo goed als een T minus SAA5050. Of heb je echt attribuutgeheugen nodig voor de weergave? Is de inversebit nog te vangen op &H5800-&H5FFF en duur te sturen naar bit 7 van &H5000-&H57FF.

Het heeft me even gekost, maar met de coboard draait CP/M nu op mijn P2000M. Grote dank nogmaals aan @cancom voor het verschaffen van de schema's en debug hulp! Omdat ik al eerder een SD-cartridge had gemaakt voor de P2000T vroeg ik me af of je CP/M ook via de SD-cartridge kunt draaien in plaats van via de floppy drive. In CP/M kun je immers de BDOS routines aanpassen. Met een SD-kaart heb je een stuk meer opslagcapaciteit (feitelijk voor die tijd gewoon harde schijven...), meerdere drives, en sneller inladen van de programma's. Ik heb daarom op basis van de CP/M v2.2 broncode een variant geschreven die werkt op de P2000M. Hij heeft nu 11 drives + 1 RAM drive (via de 128 KiB geheugenchip in de SD-kaart cartridge) en een TPA van 48.75 KiB. Aan dat laatste ben ik nog aan het sleutelen want het liefste probeer ik tegen de 54 KiB aan te komen die de Philips varianten van CP/M bieden. Ik ben ook nog aan het uitpuzzelen welke programma's lekker draaien op de P2000M. Sowieso alle CP/M programma's die enkel gebruik maken van de BDOS routines, maar wellicht dat het breder is dan dat. Met CP/M heb je naast software ook een hele horde aan leuke adventure spellen. Ik denk dat de bekendste Zork is. Hieronder een screenshot met de bekende opening van Zork.

Moderne 7805's (van een goed merk, zoals STM) zijn sowieso een stuk beter dan die uit de jaren 80, en geven ook een stuk minder warmte af. Koop ze alleen niet via Amazon of AliExpress, want dan krijg je vrijwel zeker namaak spul.

Het blijft toch heel bijzonder hoe Bas en Aad werkelijk iedereen met wie ze ooit hebben samengewerkt overleven Alsof de duivel ermee speelt.

https://museumtijdschrift.nl/artikelen/nieuws/herontdekte-verboden-beelden-van-marina-abramovic-te-zien-in-documentaire/ "Pruys trof de opnamen aan in het archief van het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid." Als ik het zo lees, snap ik eigenlijk ook wel, dat dat in 1975 niet kon. (Zelf heb ik er echter nooit aan gedacht om dáárnaar te zoeken. 😛 )

Ik snap je, maar het is geen onoverkomelijke DRM. Je kunt alleen niet meer met een simpele browserplugin in 10 seconden die file downloaden, het kost een paar seconden extra. Ach.

Nou ja, de meest voordehandliggende dingen werken iig. niet meer. Soms is toegang (op allerlei gebieden) niet totaal onmogelijk, maar gewoon zeer bemoeilijkt voor de gemiddelde mens.

Er zijn heel wat series al verdwenen. Maar die DRM die ze nu hebben stelt niet zo veel voor.

Oh, je bedoelt materiaal dat toch weer verwijderd is? Ja, dus dan was het lokaal opslaan soms toch niet zo'n gek idee. Maar er wordt nu meer gebruik gemaakt van DRM, en dat werkt dus niet meer op de resterende video's.

Met nadruk op "iets". Er is ook al enorm veel verdwenen helaas.

De beveiliging van de schatkamer tegen downloaden is trouwens iets beter geworden recent. Tja, neem het ze eens kwalijk.

Ik wil me bij deze overigens omscholen tot beroepsvoorspeller: _________!

Bassie en Adriaan wordt langzaamaan een dode serie; zo'n productie waar je naar kijkt wetende dat alle spelers op je scherm inmiddels niet meer in leven zijn. Het is triest, maar niet tegen te houden. Het is ongelofelijk maar waar, het is dadelijk alleen nog het naamgevende duo zelf dat nog overeind staat. Van alle noemenswaardige tegenspelers leven alleen Hans Leendertse en Paul van Soest nog, Alleen tsja, hoe anders het sentiment misschien was geweest, als de producenten de banden met hun medespelers gewoon goed en warm hadden kunnen houden. Voor mij heeft dat alles toch een smetje op de volledige serie gegeven. Ik sta er nooit te lang bij stil, maar ik denk dan wel 'Oh ja, hier zit nu andere muziek omdat ze die arrangeur het licht in de ogen niet gunden', of 'Oh hier hadden ze eigenlijk iets anders geschreven maar wilde de schrijver niks meer met de spelers van de boefjes te maken hebben dus werd het dit', of 'Oh daar is de beeldkwaliteit wel goed omdat ze de ruwe opnamebanden met dreigementen en ruzie hebben opgeëist van een professioneel verzamelaar die het toevallig tegenkwam' enzovoort.

Ik heb nu bij 5 stuks 1x een van de SM afwijkende trafo gevonden. Maar daar was het niet heel ingewikkeld, als je meet op de bestaande ogen van de 220V draden (bruin en blauw), en het is zeg 26Ω, kijk dan of je door 1 van de 2 draden te verplaatsen naar een lege pin 29-30Ω kunt meten. Dan heb je de goede te pakken. Het rijtje dat naar geel/zwart/grijs draden gaat moet je vanaf blijven, dat is secundaire spoel.

De tolerantie van +/- 5% mag je wel wat ruimer zien: ik heb eens net iets meer dan 4.6V gemeten en er werden toch geen rare bokkesprongen gemaakt door de logica e.d., alles werkte gewoon. In hoeverre e.e.a. nog echt betrouwbaar is kan wel twijfelachtig worden maar je hoeft niet in zeven haasten de spanningsregelaars te vervangen. Ik overweeg dat toch te doen, 't schijnt nogal wat te schelen in de energieverkwisting in de vorm van warmte. Ik vraag me af of dan die forse koelvinnen eraf kunnen, die maken 't lastig de regelaars te verwisselen. Zie ook mijn post van wo 12-8-26 17.20u. Eerlijk gezegd weet ik niet goed meer hoe 't zit met die verschillende CP/M-versies, er is NCP/M (Feico Nater), ZCP/M (Ton Middelman) en Seeters... Het zal wel zo kunnen zijn dat ik van enkele floppy's e.e.a. heb afgekapt -misschien i.v.m. bestanden met persoonlijke gegevens- maar zonder te letten op welke andere bestanden erop stonden en welke daarvan hadden moeten blijven staan. Dus moet ik eens die floppy-images nakijken en evt. opnieuw doen. Ondertussen kan je wel e.e.a. uitproberen, er gaat niks kapot. Of je dan iets zinnigs ermee kan is wel de vraag. Nou nee... bij de 2 trafo's in mijn T's is 't anders dan in de FSM staat: in "T2" primair 4 soldeeroogjes, 2 links en 2 rechts, en de 230V zit op de 2 links... in "T1" weer anders, opletten dus! ----- Ouderdomskwaaltjes. Een tijdje terug viel een M2200 uit na een minuut of twee. Nu, met dit warme weer, zag de BIOS 't board helemaal niet. En dan werkt er niets meer (geen keyboard-interrupt). Nu heb ik nogal wat saai meetwerk te doen om 't signaal op te sporen wat ergens niet meer verder komt, b.v. door een soldeerpunt dat hapert of uitvalt (zou niet de 1e keer zijn, ik vond eens een IC-pin die helemaal los in de soldeerdruppel zat). Ik bedoel maar: 't spul is zo'n 45 jaar oud dus kan je last krijgen van wat ouderdomsverschijnselen.