Jump to content
wonderer

Vriendschappen

Recommended Posts

Mijn moeder kwam de ouders van een oude schoolvriendin tegen vorige week en zij zou mijn moeder niet zijn als ze die oude schoolvriendin geen mailtje met mijn adres had gestuurd, dat we vooral maar weer contact op moesten nemen. Zonder het mij te vragen of uberhaupt mee te delen, ik was het weekend pleite.

Het laatste mailtje stamde uit de grijze oudheid (bijna exact een jaar, eigenlijk, ik heb het net opgezocht) en behalve het feit dat ik gewoon een lui varken ben wat contacten onderhouden, had ik er ook niet echt zin meer in. En ik ben te laf om dat te zeggen, dus ik stuurde gewoon niks terug.

Maar goed, mijn moeder vond het dus nodig om zich ertegenaan te bemoeien en allerlei dingen over mij te vertellen enzo. Ik heb de moed al opgegeven om dat nog te veranderen, zolang ik zelf maar niet zo word, is het wel best.

We hebben echt nul komma nul overeenkomsten, afgezien van het feit dat we een paar jaar in dezelfde klas hebben gezeten. Toen waren we vrienden, zeg maar, omdat ik toen geen eisen aan een vriendschap stelden, zolang ze maar af en toe huiswerk kwamen maken bij mij en met me mee gingen naar de schoolfeesten, anders stond ik alleen.

Nu is dat echter anders, ik wens met mijn vrienden toch over minstens twee leuke onderwerpen te kunnen praten die NIET mezelf betreffen, en eerlijk gezegd interesseert het me geen fuck hoe het gaat op haar werk en hoelang ze al samen wonen. Vertel dan hoe je dat samenwonen ervaart, waarom je in een dipje zit als AIO en dat soort dingen. Niet van die droge feiten waar je geen fuck aan hebt.

Het zal mensen niet verbazen dat ik weinig vrienden heb. Afgezien van mijn sociale handicap en desinteresse, heb ik te weinig vertrouwen in anderen om me werkelijk bloot te geven. Verrek, wat ben ik nou dan aan het doen...

Ik heb geen blog, tenminste niet een voor algemeen publiek, dus daar kan ik dit soort dingen niet neerzetten... misschien toch maar eens doen?

Afijn, waar was ik... oh ja. Weinig vrienden. Ik kan met een hoop mensen goed opschieten en dergelijke, maar echte vrienden, nee.

Wat me weer op het punt brengt, wie nodig ik uit om naar mijn bruiloftsfeest te komen, eind november... Van deze site kom ik dan toch eigenlijk maar op twee namen uit (plus twee die toch niet zullen komen), terwijl ik heel veel mensen echt aardig vind. Ze zijn veel meer dan kennissen, ik ken sommigen redelijk goed, maar toch staan ze een treetje lager dan mijn maatjes...

Hoe beleven jullie vriendschap? Hebben jullie veel echte vrienden, en hoe definieer je dat dan? Hoe weet je of iemand een echte vriend is of zomaar iemand met wie je kan opschieten? Hoe hou je contact?

Willen we dit uberhaupt discussieren of zal ik maar op annuleren drukken?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mijn moeder kwam de ouders van een oude schoolvriendin tegen vorige week en zij zou mijn moeder niet zijn als ze die oude schoolvriendin geen mailtje met mijn adres had gestuurd, dat we vooral maar weer contact op moesten nemen. Zonder het mij te vragen of uberhaupt mee te delen, ik was het weekend pleite.

Het laatste mailtje stamde uit de grijze oudheid (bijna exact een jaar, eigenlijk, ik heb het net opgezocht) en behalve het feit dat ik gewoon een lui varken ben wat contacten onderhouden, had ik er ook niet echt zin meer in. En ik ben te laf om dat te zeggen, dus ik stuurde gewoon niks terug.

Maar goed, mijn moeder vond het dus nodig om zich ertegenaan te bemoeien en allerlei dingen over mij te vertellen enzo. Ik heb de moed al opgegeven om dat nog te veranderen, zolang ik zelf maar niet zo word, is het wel best.

We hebben echt nul komma nul overeenkomsten, afgezien van het feit dat we een paar jaar in dezelfde klas hebben gezeten. Toen waren we vrienden, zeg maar, omdat ik toen geen eisen aan een vriendschap stelden, zolang ze maar af en toe huiswerk kwamen maken bij mij en met me mee gingen naar de schoolfeesten, anders stond ik alleen.

Nu is dat echter anders, ik wens met mijn vrienden toch over minstens twee leuke onderwerpen te kunnen praten die NIET mezelf betreffen, en eerlijk gezegd interesseert het me geen fuck hoe het gaat op haar werk en hoelang ze al samen wonen. Vertel dan hoe je dat samenwonen ervaart, waarom je in een dipje zit als AIO en dat soort dingen. Niet van die droge feiten waar je geen fuck aan hebt.

Het zal mensen niet verbazen dat ik weinig vrienden heb. Afgezien van mijn sociale handicap en desinteresse, heb ik te weinig vertrouwen in anderen om me werkelijk bloot te geven. Verrek, wat ben ik nou dan aan het doen...

Ik heb geen blog, tenminste niet een voor algemeen publiek, dus daar kan ik dit soort dingen niet neerzetten... misschien toch maar eens doen?

Afijn, waar was ik... oh ja. Weinig vrienden. Ik kan met een hoop mensen goed opschieten en dergelijke, maar echte vrienden, nee.

Wat me weer op het punt brengt, wie nodig ik uit om naar mijn bruiloftsfeest te komen, eind november... Van deze site kom ik dan toch eigenlijk maar op twee namen uit (plus twee die toch niet zullen komen), terwijl ik heel veel mensen echt aardig vind. Ze zijn veel meer dan kennissen, ik ken sommigen redelijk goed, maar toch staan ze een treetje lager dan mijn maatjes...

Hoe beleven jullie vriendschap? Hebben jullie veel echte vrienden, en hoe definieer je dat dan? Hoe weet je of iemand een echte vriend is of zomaar iemand met wie je kan opschieten? Hoe hou je contact?

Willen we dit uberhaupt discussieren of zal ik maar op annuleren drukken?

Om te beginnen veel vrienden heb ik niet. En de enige goede vriend die ik heb (had), was dan wel weer ruim tien jaar ouder. Ik kan namenlijk vanwege een contactstoornis heel slecht vrienden maken met leeftijdsgenoten, en vind het heel moeilijk hier toch wat aan te veranderen. Toch merk ik wel dat ik meer met mensen uit mijn klas sta te praten, dan bijvoorbeeld een paar jaar geleden. Toen stond ik er gewoon helemaal buiten.

Maar ja echte vrienden, ik had dus een vriend tot voor kort (hij is christelijk), maar die vriend haalt dus nu bepaalde dingen in z'n hoofd, en zoekt overal dingen achter bij wat ik geef, of zelfs zeg. Dus nu heeft ie gezegd, je kan beter niet meer langs komen. Maar ken em dan toch ook al weer 5 jaar.

Wat doe je daar dan aan, als hij er niet over wil praten over zijn probleem, heeft het voor mij voorlopig geen zin om nog contact met hem te houden. Toch maar nog herder proberen met wat vrienden van mijn eigen leeftijd contact te zoeken dan? Is de enige oplossing die ik kan vinden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb 2 vrienden, 1 beste vriend, 1 vriend en een handjevol goede kennissen.

Voor de rest zijn het allemaal kennissen, ik ben héél zuinig met de titel vriend. Daarbuiten is mijn vriendin tevens mijn beste vriendin met wie ik alles kan bespreken en behoefte aan meer vrienden heb ik niet.

Wil niet zeggen dat er geen vriendschap is tussen mij en mijn goede kennissen, ik zie ze alleen niet als vrienden, daar moet je toch wat meer voor doen vind ik.

Ik ben niet moeilijk in contact maken en kan het snel goed met mensen vinden, maar ik heb er gewoonweg geen behoefte aan. Echte vrienden weet ik van wat ik aan ze heb en zij weten wat ze aan mij hebben, het schiet er van beide kanten wel eens bij in, dat je nogal zeikerig tegen elkaar gaat doen, maar dat is zo uitgesproken.

Beste vrienden ben je voor het leven vind ik, beste vrienden verraad je niet, die steun je, hoe dan ook. Ik ben tevreden met mijn vrienden zoals ze zijn al zie ik ze allebei niet heel vaak (de een heeft altijd nachtdienst en werkt zich de pokken, de ander woont een eind weg en is ook zeer ondernemend dus vaak weg). Maar als je ze ècht nodig hebt dan zijn ze er. Dat zijn vrienden.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb één echte vriend en dat vind ik meer dan genoeg. Van echte vrienden kun je er niet te veel hebben zeggen een hoop mensen, daar ben ik het dus niet mee eens.

Echte vrienden zijn zeldzaam. Echte vrienden zijn mensen die er altijd voor je zijn en andersom. Mensen waar je op kan bouwen en op kan vertrouwen. Daar zijn er niet veel van. Daarom heb ik er één en vind ik dat meer dan genoeg.

Vriendin? Ja, één. Ook iemand waar ja alles mee kan delen, iemand die je voor de volle 100% vertrouwd, er altijd voor je is, blij is als je ze ziet maar waarmee je ook kan praten over dingen die niet goed gaan.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Échte vrienden heb ik ook niet... net als Adriaantje eigenlijk 1 die ik al vanaf mn 4e jaar ken en nu nog steeds dagelijks spreek en zie. Verder allemaal kennissen, of mensen waar ik mee spreek maar wat verder voor mij niets bijzonders betekent.

Ik heb geen problemen met contacten maken of zoeken... ik ben alleen niet het ''sociale'' type... 9 van de 10 keer vind ik het fijner om mezelf terug te trekken, dan zonodig met andere mensen op om te gaan. Vriendschap is een groot woord, wat ik zelf niet gauw toeken aan een persoon met wie ik contact heb. Vaak denk je ook leuk contact te hebben met iemand, die zich vervolgens heel anders gedraagt ten opzichte van jou als ze in een groepje staan. Ik ben eigenlijk een beetje een achterdochtig persoon... ik irriteer me snel aan anderen en ik vertrouw mensen niet gauw, simpelweg omdat ik maar zélden iemand ontmoet die zowel in een groep als tegen mij als persoon hetzelfde reageert. Velen doen eerst aardig en het andere moment kunnen ze je net zo hard onderuit trappen om er zelf populairder van te worden. Zo ervaar ik het meestal... hoeft natuurlijk niet voor iedereen te gelden...

en zoals ik al zei... mensen met wie je goed om kan gaan zijn geen ''vrienden''. Maar de mensen die ik écht alles toevertrouw zijn maar op 1 hand te tellen :{ Je gevoel bij dit alles heeft wel veel te maken met je ervaringen uit de beginjaren van je leven...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nog een extra vraag, wat denken jullie van vriendschappen tussen (hetero)vrouwen en (hetero)mannen?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nog een extra vraag, wat denken jullie van vriendschappen tussen (hetero)vrouwen en (hetero)mannen?

Ik kan in dat opzicht nog beter opschieten met meisjes... die reageren(meestal) in alle situaties hetzelfde en ik weet vaak direct wat ik aan ze heb. Jongens moeten altijd een beetje opvallen en stoer doen en zeker als er meisjes bij staan die hen kunnen horen of zien, verandert hun gedrag vaak. (iemand binnen de groep wordt plotseling afgezeken... ze hebben alleen maar oog voor die ander en ze doen plotseling of jij er niet meer bent). Omdat ik zelf absoluut niet zo ben, hoor ik er ook gewoon vaak niet thuis. :{

Maar ja... als je goed omgaat met een meisje lult iedereen gelijk weer dat je wat met elkaar hebt. Er wordt gewoon altijd geluld, weinig mensen zijn écht te vertrouwen en daarom irriteer ik me ook vaak aan mensen om me heen. Ik zit liever lekker alleen dan dat ik me moet afvragen of iemand op een bepaald moment zin in mij heeft... en aan mensen die alleen interesse in mij hebben, omdat ze toevallig zelf tijdelijk even alleen zijn heb IK dus geen interesse :N

Share this post


Link to post
Share on other sites

Momenteel ben ik qua vrienden dus de vreemde eend in de bijt ;)

Als je gaat op de betekenis die sommigen van jullie geven van een beste vriend, nl. als iemand die je 100% vertouwd, je alles aan kan zeggen etc.

Zo heb ik er toch een 20tal ( sommigen van hen ken ik al mer dan 15 jaar, en anderen ken ik pas een jaartje of 2 écht goed )

Verder heb ik ook nog massa's goede kennissen ( dan uit m'n middelbare school jaren en ook uit m'n studentenvereniging )

Als ik dan natuurlijk naar dit forum kijk, jah, sorry hoor jongens maar écht vrienden kan ik jullie nog niet noemen, ik heb met sommigen onder jullie nog maar 1 keer echt contact gehad en dat was 1 juli ( behalve dan Gonzo en Dr.Ommels )

Dit kan misschien nog groeien hoor, als we wat ouder zijn en mobieler ( dus allemaal auto's hebben )

Begrijp dit niet verkeerd, ik kan goed met jullie overweg, maar dit blijft over het internet, wie weet zijn jullie IRL allemaal eikels, ik kan dat niet weten. Ik voel wel aan dat jullie leuke mensen zijn, maar daar blijft het bij hé.

Ohja, dat van een vriendschap tussen man en vrouw, ik vind dat 100% normaal, waarom zou je niet met iemand bevriend kunnen zijn zonder dat je er onmiddelijk op wilt springen? Ik heb toch een aantal goede vriendinnen en ik ben nu niet verliefd op ze.

Liefde kan hieruit wel groeien, maar dat hangt van 2 personen af.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Sja, hoe definieer je een vriend he :) Lastig om die grens te leggen. Ik vind dat ik er wel een paar heb en dat gevoel is wederzijds, ook niet geheel onbelangrijk. Mijn meeste vrienden zijn ook 'man' , eentje is een vrouw, en dat is de vriendschap die tegen de wetten in tóch t langst heeft standgehouden, nl tot op de dag van vandaag. Dat is inmiddels alweer bijna 14 jaar. Verder nog n paar goeie vrienden met wie ik altijd lol heb en die ik blindelings vertrouw, en de een woont vlak om de hoek, de ander 100 km verderop. Sja, waar leg je toch de grens he ;) Ach, al met al heb ik het toch zo slecht niet getroffen, op dit forum zijn er ook een paar die ik heel hoog heb zitten (maar toch nog niet lang genoeg ken en niet vaak genoeg zie om als 'goeie vriend' te bestempelen, maar geen nood, dit is niet kwalijk bedoeld ;) )

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nog een extra vraag, wat denken jullie van vriendschappen tussen (hetero)vrouwen en (hetero)mannen?

Heb ik absoluut in beide gevallen geen problemen mee. De oude kroegbaas van wie ik de kroeg overnam is homo, ik ga prima met hem om en het is een hele toffe peer.

Share this post


Link to post
Share on other sites
[..]

Heb ik absoluut in beide gevallen geen problemen mee. De oude kroegbaas van wie ik de kroeg overnam is homo, ik ga prima met hem om en het is een hele toffe peer.

Ik vroeg het ook vooral omdat ik me ineens realiseerde dat Bradley hard op weg was mijn beste vriend te worden, maar die stap hebben we maar even overgeslagen ;)

Daarnaast heb ik een haat/liefde verhouding met en jongen van een andere site, de ene keer hebben we hele goeie gesprekken, de andere keer kan ik hem niet uitstaan en weer een andere keer heb ik het idee dat ie verliefd op me is.. Ik voel me daar eigenlijk erg ongemakkelijk bij.

Dan hebben we John nog...

En verder weet ik het niet. Ik spreek vaak (vooral voor mijn doen) af met iemand die hier in Veenendaal woont, en we kunnen goed met elkaar opschieten, maar ik merk dat we regelmatig dezelfde verhalen vertellen, dus dat we elkaar te vaak zien. Maar hoe maak je dat tactisch duidelijk...

God, wat zijn mensen toch vervelend ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb wel een aardige vriendenkring. Als eerste mijn overbuurjongen/naamgenoot/goede vriend/collega; Hij woont al zolang ik leef tegenover mij en ga dus al vanaf dat ik ong. 3 á 4 jaar was met hem om. Het is niet een vriend waar ik dagelijks bij over de vloer ben, maar wel een kerel die te vertrouwen is. Aan hem kun je alles in vertrouwen vertellen. Daarbij komt dat hij al meer dan een jaar een (goede) collega van me is. We zijn eigenlijk altijd goede maatjes geweest en hebben nooit ruzie. Verder heb ik een hele vriendengroep waar ik doorgaands mee omga en waar ik mee uit ga. Altijd reuze gezellig met die gasten en we hangen dan een beetje rond in Papendrecht. In 't weekend met de hele zooi stappen. Als er iets is staan ze gelijk voor je klaar. Verder heb ik niet echt vriendinnen. Ja, genoeg meisjes die ik gewoon goed ken en in 't weekend zie en af en toe spreek op MSN. Maar meer dan dat, nee... Verder ken ik eigenlijk genoeg mensen uit Papendrecht die ik zo op gelegenheid wel eens spreek. ik ben wel iemand die zijn contacten goed onderhoud.

Al met al heb ik niet te klagen... :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik geef dit topic een klein schopje, omdat ik toch even wat kwijt wil. Vandaag heb ik namelijk weer zo'n dag waarop ik me realiseer hoe weinig vrienden, of zelfs maar goede bekenden ik eigenlijk heb. Zulke momenten komen steeds weer terug, en vandaag is het er dus weer van...

Gesprekken die ik in mijn dagelijks bestaan met andere mensen voer, gaan nooit verder dan wat kort gezever over oninteressante dingen. Niet dat ik nu meteen vanalles kwijt wil, maar toch...er moet toch wel een middenweg zijn, dunkt me. Of het nu aan die anderen ligt omdat ze (dat merk ik ook wel) amper op mij zitten te wachten, of dat het grotendeels door mezelf komt, omdat ik er misschien wel niet genoeg aan doe...ik weet het niet. Ik weet alleen maar dat het al zo lang als ik me kan herinneren zo is, en soms gaat dat toch knagen.

Nou ja, zoals ik al zei: ik wilde het maar even kwijt. En ja, ik weet dat we tegenwoordig een Blogfunctie hebben voor dingen die je zomaar even kwijt wilt, maar om nou voor één zo'n zeurbericht een blog aan te maken gaat me toch net wat te ver ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou ja, zoals ik al zei: ik wilde het maar even kwijt. En ja, ik weet dat we tegenwoordig een Blogfunctie hebben voor dingen die je zomaar even kwijt wilt, maar om nou voor één zo'n zeurbericht een blog aan te maken gaat me toch net wat te ver ;)

Laten we hopen dat het bij een zeurbericht blijft, dan... en dat je dit soort dingen niet te vaak meemaakt. Maar je weet dat je bij me terecht kan als je iets kwijt wil.

Share this post


Link to post
Share on other sites
[..]

Laten we hopen dat het bij een zeurbericht blijft, dan... en dat je dit soort dingen niet te vaak meemaakt. Maar je weet dat je bij me terecht kan als je iets kwijt wil.

Ja, dat weet ik gelukkig wel. Maar ik ben een beetje MSN-moe geworden, hoe weinig ik er dan ook nog was, de laatste tijd :P

En om nou iedere keer alleen maar langs te komen als ik me onplezierig voel, dat is voor niemand leuk. Maar goed, ik zal wel zien ;)

Nu zal ik maar niet verder off-topic gaan. Het zijn van die buien, hè...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Okee. Stel je even voor dat een user, waar je niet echt mee bevriend bent, maar die je wel eens spreekt op MSN en goed mee overweg kunt, ineens een topic opent met een poll, "Wie wil [jouw username] weg van dit forum". En dat mensen die je WEL onder je vrienden rekent, een beetje slapjes gaan zitten doen van "ja, dit kun je eigenlijk niet maken" maar niet keihard zeggen, "ho even, ik wil dat [jouw username] blijft!".

Zo voel ik me nu.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Okee. Stel je even voor dat een user, waar je niet echt mee bevriend bent, maar die je wel eens spreekt op MSN en goed mee overweg kunt, ineens een topic opent met een poll, "Wie wil [jouw username] weg van dit forum". En dat mensen die je WEL onder je vrienden rekent, een beetje slapjes gaan zitten doen van "ja, dit kun je eigenlijk niet maken" maar niet keihard zeggen, "ho even, ik wil dat [jouw username] blijft!".

Zo voel ik me nu.

Hoezo?

Share this post


Link to post
Share on other sites
[..]

Ik heb het gelezen en ik vind het echt behoorlijke klote, ik heb dit soort dingen weleens irl meegemaakt en ik kan je verzekeren het is zwaar klote :{

Gelukkig lijkt alleen Vlarp het min of meer met hem eens te zijn en hebben teruglezers collectief hun afkeer van de gang van zaken laten blijken. Maar echt veel zin op te posten heb ik niet meer.

Share this post


Link to post
Share on other sites
[..]

Gelukkig lijkt alleen Vlarp het min of meer met hem eens te zijn en hebben teruglezers collectief hun afkeer van de gang van zaken laten blijken. Maar echt veel zin op te posten heb ik niet meer.

Het is makkelijk te zeggen vanaf de zijlijn en ik ken de hele situatie niet, maar zoals ik het nu zie laat je juist kennen als je ineens stopt met posten.

Al voelt het niet helemaal okee, ik zou gewoon doorgaan met posten als altijd, als de meerderheid hem steunt kom je er gauw genoeg achter en dan kan alsnog besluiten niet te posten.

Maar voor zover ik het kan beoordelen is een minderheid het met hem eens, er zijn altijd punten die je niet bevallen aan een specifieke user en doordat hij nu zo naar buiten is gekomen sommen die andere users jouw negatieve punten op.

Ik zou daar niet zo zwaar aan tillen, voor hetzelfde geldt ging het over iemand anders.... ^O^

Share this post


Link to post
Share on other sites

mmm... ik heb het ''heeeel vluchtig'' bekeken en ik beschouw het vooral als een bevestiging, voor het feit dat ik FOK! een ontzettend kl***forum vind... :{

Ik bedoel: Er worden hier dingen gezegd (op persoonlijk gebied) waarvan ik denk dat het gewoon niet kan... :? Ik weet natuurlijk inhoudelijk niet precies wat er is gebeurd, maar de manier waarop dat ene figuur ineens de aanval zoekt en iemand anders verderop ook nog een behoorlijke rotopmerking maakt zie ik maar weer eens wat voor een ongeregeld rotzootje het is op dat forum :N ... hier horen allang mods/admins in te grijpen...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb 3 vrienden en 2 vriendinnen, maar dat zijn dan ook echt de mensen die ik 100% kan vertrouwen en waarmee ik alles deel. Ik beschouw mijzelf als iemand die goed met mensen kan omgaan, maar ik beschouw niet iemand snel als vriend. Ik ben daar heel select in. Zeker in tijden dat je het moeilijk hebt kom je er achter wie je echte vrienden zijn, en dat zijn er dan vrij weinig.

In de 5de klas van de HAVO zat ik normaal gesproken in een groepje met mensen waarvan ik dacht dat het mijn vrienden waren, maar die bleken zich tegen mij te keren (en zelfs te negeren) in de tijden dat ik het moeilijk had (dat deden zelfs enkele mensen waarmee ik in de tweede en derde klas goed omging). Sindsdien ben ik zo select mogelijk in het kiezen van vrienden.

Ik hoor ook wel eens van mensen (die overigens geen vrienden van mij zijn) dat ik wel eens moet uitgaan om nieuwe mensen te ontmoeten, maar ik heb daar totaal geen behoefte aan. Ik ben gewoon tevreden met de vrienden die ik heb. Zij zijn er voor mij en ik zal er altijd voor hen zijn.

Edited by MaartenF

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eens met bovenstaande.

Ik was een paar jaar geleden nog veel makkelijker met de titel vriend aan iemand te geven. Echter door meer levenservaring ben ik er nu wel achter wat verschil tussen goede vriendschap en goede kennissen/maten is. Denk dat ik daardoor op ongeveer 3 a 4 vrienden en daarnaast een heleboel goede kennissen kom en ben ik tevreden mee. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik was een paar jaar geleden nog veel makkelijker met de titel vriend aan iemand te geven. Echter door meer levenservaring ben ik er nu wel achter wat verschil tussen goede vriendschap en goede kennissen/maten is. :)

Precies, daar ben ik ook achter gekomen. Helemaal mee eens met wat al eerder gezegd is.

Edited by samba-boy

Share this post


Link to post
Share on other sites

Geinig om dit soort ouwe topics terug te lezen. Ik denk er nog wel redelijk hetzelfde over. Ik heb nieuwe mensen leren kennen, een hele goeie vriendin gevonden en een aantal... ja. Die hangen tussen kennis en vriend in, zeg maar. Ik weet dat ik bij ze terecht kan als er iets is en ik vertrouw ze met veel van mijn persoonlijke kanten, maar om nou te zeggen dat we echt boezemvrienden zijn...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nog een extra vraag, wat denken jullie van vriendschappen tussen (hetero)vrouwen en (hetero)mannen?

K kom dit topic tegen en ik bleef een beetje hangen bij een hele oude post van wonderer....

Zit hier al een tijdje over te twijfelen...

Zal niet meteen in detail treden... maar als je het mij persoonlijk vraagt is een dergelijke relatie op

lange termijn onmogelijk als 'vriendschap'. Waarom? Ik doe even een stelling;

Als je het mij vraagt verschillen mannen en vrouwen essentieel al als het gaat om interesses en gedrag.

Vrouwen houden over het algemeen nou eenmaal minder van voetbal, auto's, luidruchtig bier drinken, gamen, blabla

Platgeslagen; als je als man en vrouw regelmatig 1 op 1 afspreekt 'als vrienden' en dit houd je een

langere tijd vol, dan kan het imo gewoon niet een langdurig blijvende situatie zijn. Het loopt altijd op één

van de volgende twee manieren af;

- Na een tijdje ebt de interesse weg en verwatert de vriendschap

- Er is sprake van verliefdheid van één kant wat na een tijd altijd uitkomt, met als mogelijkheid

einde contact of een 'vriendschap' die overgaat in een relatie.

Het is net als een vriendschap tussen man-man of vrouw-vrouw... je krijgt een vertrouwensband als je close bent

met iemand, maar als je dat met iemand van het geslacht hebt waar je op valt en het voelt goed slaat het om in gevoelens.

Of zeg ik nu iets stoms? :P

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee hoor, klinkt wel logisch. In ieder geval klinkt het beter dan "de man wil altijd seks" ;) Het enige wat ik erop kan zeggen is dat voor mij een vriendschap niet per se hoeft te stoelen op hetzelfde soort gevoelens als in een relatie. Nog afgezien van het feit dat het moeilijk is om goede vrienden als seksueel aantrekkelijk te zien (voor mij in ieder geval wel).

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nee hoor, klinkt wel logisch. In ieder geval klinkt het beter dan "de man wil altijd seks" ;) Het enige wat ik erop kan zeggen is dat voor mij een vriendschap niet per se hoeft te stoelen op hetzelfde soort gevoelens als in een relatie. Nog afgezien van het feit dat het moeilijk is om goede vrienden als seksueel aantrekkelijk te zien (voor mij in ieder geval wel).

Haha, grappig dat je dat juist aanhaalt... ik wilde het juist achterwege laten, maar het "de man wil altijd seks" verhaal lijkt

bij vrouwen vaak op voorhand wel al een vooroordeel te zijn en iets waarvoor ze altijd op hun hoede lijken te zijn in zgn vriendschappen

die ze met mannen hebben :P .

Het werkt kennelijk alleen als beide partijen elkaar 0,0 aantrekkelijk vinden... en daar zit wel een verschil mbt uiterlijk en gedrag.

Een "vriendschap" is toch altijd gebouwd op iets dat de ander in je aantrekt qua overeenkomstige interesses. Niemand is volgens

mij met iemand bevriend omdat die toevallig uiterlijk "knap" is ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Niemand is volgens mij met iemand bevriend omdat die toevallig uiterlijk "knap" is ;)

Dat zal je nog verbazen, denk ik.

Share this post


Link to post
Share on other sites

de flauwigheid van djkoelkast daargelaten :P ..... maar hoe moet ik dat opvatten?

Dat een niet-knap iemand een vriendschap met een knappe (dus meestal populaire) persoon heeft, "vanwege" de knapheid kan ik inkomen...

Als soort zelfvertrouwen-boost, of als figuurlijke kruiwagen... maar andersom kan ik me voor de knappe persoon geen motivatie bedenken...

En then again... de motivatie die ik kan bedenken voor de niet-knappe zijn eigenlijk ego... dus geen kenmerken van vriendschap, eerder schijn t.o.v. de knappe persoon ;)

Wordt het nu te ingewikkeld, of kenne we t nog vollege? :P

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nu je het zegt: elk knap meisje heeft altijd een lelijke dikke vriendin :+

Maar tenzij een van die twee lesbisch is, heeft dat weer niets te maken met onderlinge aantrekkingskracht ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Niet iedereen is lesbisch.

bedankt voor dit feitje. Maar wat wilde je ermee zeggen? ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lijkt doodgebloed... maar t zal wel aan mij liggen, maar ik zie eigenlijk zelden knappe vrouwen samen met een porky lopen.....

No offecnce, maar homo/Lesbisch erbij halen maakt het imo btw allemaal wel even wat offtopic... maakt het namelijk nog iets gecompliceerder mbt 'weet de ander dit' blabla.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hmm wat ik hier allemaal lees ben ik het er niet mee eens, ikzelf ben ook niet de knapste en ik heb 2 (voor mijn gevoel) knappe vriendinnen, tevens me beste vriendinnen, ken die nu zo'n jaar of 5, dus sinds groep 7/8 en toen zaten hun nog lager, dus het feit dat niet knappe mensen vrienden worden met knappe mensen omdat ze dan een hogere populariteit hebben vind ik ver gezocht, in groep 7/8 was ik daar toendertijd nog helemaal niet mee bezig!

Kan zijn dat ik het hele topic verkeerd opgevat heb want heb beetje snel gelezen, als dit zo is, dan trek ik me bericht terug haha :9

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je hoeft je natuurlijk niet bewust te zijn van bepaalde keuzes die je maakt op sociaal gebied... sterker nog, het is logischer als je je er NIET van bewust bent. Maar er zijn natuurlijk ook uitzonderingen ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je hoeft je natuurlijk niet bewust te zijn van bepaalde keuzes die je maakt op sociaal gebied... sterker nog, het is logischer als je je er NIET van bewust bent. Maar er zijn natuurlijk ook uitzonderingen ;)

hmm ik begrijp het niet helemaal maar waar het volgens mij op neer komt is dat jij/jullie denken dat er een aantal zijn wie gewoon de "knappe" vrienden uitkiezen zodat hun er weer meer bijhoren, van mezelf weet ik gewoon dat ik bij de categorie minder knappe mensen of zelfs lelijk behoor haha, onderstaande foto maakt het wel duidelijk ;)

alhoewel die koppen ook niet het best eruitzien.

post-469-0-81159100-1322778801.jpg

Edited by Logitech

Share this post


Link to post
Share on other sites

De wie? 8)7

Sorry, ik weet dat ik waarschijnlijk heel erg achterloop maar de Olsen zusjes zeggen me niks... doet me denken aan 2 schildpadden uit 'n serie ofzo :')

Share this post


Link to post
Share on other sites